آغاز این مسیر برای من با افتخار شاگردی استاد فقید، دکتر محمد غفرانی، همراه بود؛ نخستین فوقتخصص مغز و اعصاب کودکان ایران و از بنیانگذاران و پیشگامان شکلگیری و توسعه نورولوژی کودکان در کشور. ایشان با سالها فعالیت آموزشی، درمانی و پژوهشی و با تربیت نسلهای متعددی از پزشکان و متخصصان، نقشی ماندگار در شکلگیری و گسترش این رشته در ایران ایفا کردند.
افتخار داشتم در نخستین سال مسیر آموزشی خود، حدود یک سال در محضر ایشان آموزش ببینم؛ تجربهای که برای من نهتنها از نظر علمی، بلکه از منظر نگاه بالینی، اخلاق حرفهای، مسئولیتپذیری و نحوه مواجهه با کودک و خانواده نیز ارزشمند و ماندگار است.
در ادامه این مسیر، در دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی و بیمارستان کودکان مفید، فرصت بهرهمندی از دانش و تجربه استادان گرانقدری را داشتم که هر یک، در کنار تخصص خود در نورولوژی کودکان، در حوزهای ویژه از این رشته نیز فعالیت و تجربه ارزشمندی دارند:
استاد دکتر پروانه کریمزاده
فوقتخصص نورولوژی کودکان، با فعالیت برجسته در نورومتابولیک و بیماریهای ارثی سیستم عصبی
استاد دکتر محمدمهدی ناصحی
فوقتخصص نورولوژی کودکان، با فعالیت برجسته در بیماریهای دمیلینکننده و Multiple Sclerosis
استاد دکتر محمدمهدی تقدیری
فوقتخصص نورولوژی کودکان، با فعالیت برجسته در صرع و اختلالات تشنجی کودکان
استاد دکتر محسن جوادزاده
فوقتخصص نورولوژی کودکان، با فعالیت برجسته در EEG، LTM و نوروفیزیولوژی
استاد دکتر فرزاد احمدآبادی
فوقتخصص نورولوژی کودکان، با فعالیت برجسته در نورولوژی بالینی و نوروموسکولار
استاد دکتر نرگس جعفری
فوقتخصص نورولوژی کودکان، با فعالیت برجسته در نوروموسکولار و بیماریهای عصبی ـ عضلانی
استاد دکتر فائزه قناعتی
فوقتخصص نورولوژی کودکان، با فعالیت در حوزه نورولوژی کودکان و رویکردهای نوین این رشته
همچنین افتخار آشنایی با استاد دکتر توتکابنی را در این مجموعه داشتم؛ اگرچه در بخشی از دوره آموزشی من، ایشان خارج از کشور حضور داشتند.
هر یک از این استادان، به شیوهای متفاوت، بخشی از نگاه علمی، تفکر بالینی و اخلاق حرفهای مرا شکل دادند.
آنچه امروز در مسیر تشخیص، درمان و همراهی با کودکان و خانوادههای آنان میآموزم، حاصل سالها آموزش، مشاهده، پرسش و تجربه در کنار این استادان و بزرگان نورولوژی کودکان است.
و من خود را همچنان شاگرد این مکتب میدانم.